Desire Knows No Bounds




Friday, November 24, 2017


«در راه» را کتاب مقدس ادبی نسل «بیت*» می‌دانند؛ در کنار شعر بلند زوزه‌ی الن گینزبرگ. نسلی که چیزی نبود جز حلقه‌ی رفقایی که «خوره‌ی زندگی» بودند و بر خلاف نویسندگان عصاقورت‌داده‌ی معاصرشان که از آکادمی‌های ملانقطی بیرون می‌آمدند، خودآموخته‌هایی لاقید بودند و تعدادی‌شان سارق‌های حرفه‌ای محسوب می‌شدند و اتفاقاً موضوع نوشته‌هاشان هم چیزی نبود جز همین ماجراهای خود و دوستان‌شان.
...
جوانان [نسل بیت] این روزها به بازسازی آرمان‌های فروریخته و غمگساری برای ناخالصی اخلاقیات جاری که دغدغه‌ی اصلی نسل گم‌گشته [همینگوی، فیتزجرالد، و ...] بود وقعی نمی‌نهند. این‌ها را به هیچ می‌گیرند. اینان بر خرابه‌ها بزرگ شده‌اند و دیگر به این چیزها توجه نمی‌کنند. اینان می‌نوشند تا آرامش یابند یا سرحال شوند، نه آن که حرکتی نمادین کرده باشند. دل‌بستگی‌شان به مخدر از سر کنجکاوی است نه از سرخوردگی و دل‌زدگی.

در راه --- جک کرواک
*Beat

Labels:



Comments: Post a Comment